Ve Diğerleri...

Elti Eltiyi Öptü :)

2010-04-21T16:32:00.000-07:00

Ya bu modelin adı niye "elti eltiye küstü" anlayabilmiş değilim. Bence elti eltiyi öptü falan olmalıydı :) Pek şarmaş dolaş bi model.
Herkes yaptı benim de çok hoşuma gitti. Dur bakalım deneyelim dedim. Ve oldu... E ama ben boynuma fular vs. takmam ki... Amaaa ablam takar heh heh. Gerçi mevsimi geçti ama olsun... Bir de şu var ki, biraz rekli oldu. Kendisinin titri bu rengi kaldıracak mı bilemiyorum. Beyaz önlük üzerinde bir gökkuşağı :)
Neyse ben onun yüzündeki gülümsemeyi göreyim, bana yeter :)
Mamülümüzü rulo yapıp bir de uygun renk kurdaleyle fiyonk kondurduk mu ambalaj da hazır :)
Yarın sabah kahvaltıda ablamla buluşacağız ve elti eltiye küstü modeli ablayı kardeşi öptürecek. Bu ne yaman çelişki :P

Canımı sıkan şeyler!

2010-03-31T05:33:00.000-07:00

Takip ettiğim çook fazla blog var(dı). Her birinde birşeyler buluyordum kendimce, bazılarınaysa uzun zamandır bakmak istemediğimi farkettim. Güncellemelerini pas geçmek istediğimi farkettim. (Niye listeme eklediğimi bile bilmiyorum. Bir gaflet anı eklemiş olabilirim.) Sonra dönüp neden bakmak istemiyorum dedim kendi kendime ve açıp okumaya başladım.

Kimi yurtdışı seyahatlerinden yaptığı marka alışverişlerinden bahsediyordu kimiyse şurdan şunu getirttim burdan bunu sipariş verdim diye bütçesinin sınırlarını ya da sınırsızlığını göstermeye çalışıyordu sanki.

Muhabbet hep aynı, şunu aldım, bunu sürdüm, şu markadan başkasını almam bla bla bla...

Maşallah, ne güzel dünyayı kasıp kavuran ekonomik kriz BİZİM ÜLKEYE UĞRAMAMIŞ!!!

Allah daha çok versin gözümüz yok çok şükür. Almak isteyip de alamadığım birşey de yok. Konu ben değilim yani baştan belirteyim.

(Moda, stil vs. ile ilgili bloglara lafım yok. Onların yazma sebepleri bu çünkü ama abartanlar yine de var o ayrı tabi. Elişleri, yemek gibi daha mütevazi sebeplerle açılmış bloglara sözüm)

Beni beynimden vurulmuşa çeviren sözler var.

***"xxx ülkeye gittiğimde aldığım yyy marka zzz ler bunlar. Çok ucuza geldi tanesi 50 euro. İndirim varmış her çeşidinden aldım (yaklaşık 20 tane bir arada bir foto) Tavsiye ederim."

-Canım benim ya. Sen farkındamısın 50 euro ile bir aylık mutfak ihtiyacını gören insanlar var. Senin marka diye aldığın uyduruk bez parçalarına anlamsız gözlerle bakan, anca toz almaya yarar bunlar diyen insanlar... Ayakkabımın altı yırtılmış karton koyup biraz daha idare edeyim diyen, 10 yıldır aynı mantoyu giyen insanlar mesela... Ve aynı insanlar bilmemne ülkesinin bilmemne şehrine değil yaşadığı şehirden dışarı adımını atamamış insanlar.

Aaaaaa! Böyle insanlar da mı var? Yok canıımmm, olur mu hiç!!!

***"Biz her fırsatta bağış yapıyoruz, çok huzurlu hissediyoruz. Siz de yapın mutlaka."

-Acaba bağış yaptığın insanlardan biri okuyor olabilir mi şu yazdıklarını ya da bağışa ihtiyacı olabilecek birileri???

Bunlar gibi neler var neler... Kendilerini kim zannediyorlar acaba??? Uzun uzun yazıp daha fazla sinirlenmek istemiyorum ama minicik bir örnek vereyim. Ben İstanbul'dan İzmir'e taşınmadan önce sadece Heidi'nin kuzuları zıplar sanıyordum, keçinin gerçekten sakalı var mı bilmiyordum, hayatımda çoban görmemiştim ve son çoban 100 yıl öncede falan kaldı sanıyordum. İzmir'in dağlarında köylerinde gezintiye çıkınca bunların var olduğunu gördüm ve cehaletimden utandım.

İnsanlar kendilerine pembe bulutlarla çevrili bir hayal dünyası yaratmışlar ve herkesin kendileri gibi yaşadığını zannediyorlar. Dışarı çıkıp boyacı çocuklardan biriyle ya da çöpleri karıştıran, kağıt-teneke kutu toplayan en fazla 25 yaşındaki gençlerle 10 dakika sohbet edip kendilerini onun yerine koymuşlar mı acaba hiç. Ne hayalleri var sormuşlar mıdır acaba? Ha yaptılarsa da (ki hiç sanmıyorum) sohbet sonunda acıyarak 5-10 lira verip yeteri kadar şişkin olan egolarını biraz daha şişirerek pembe dünyalarına geri dönmüşlerdir. Eminim biraz dikkatli gözlerle izleselerdi insanları, utançlarından yazmazlardı bunları. Mevzu acımak değil ki, ANLAYABİLMEK onların yaşadığı hayatı.

Okumasınlar kardeşim diyenler var biliyorum, o insanların internette işleri ne diyenler de var...
Kendi ayıplarının bedelini "okumasınlar" diyerek başkalarına atmak ne kolay değil mi. Ne de olsa onların hayatları böyle. Neyin sorumluluğunu almışlar ki bunu da alsınlar. Biraz daha duyarlı olmak, yaşadıkları ülkenin insanlarına karşı saygılı olmak bir yana yaşadıkları ülkenin dilini bile katlediyorlar.
Sadece bir süreliğine de olsa yaşadıkları hayattan uzaklaşmak istedikleri için internete girenler var. Unutmak için, kendi hayatlarından kaçmak için... Biliyor muydunuz???

Hiç düşündünüz mü, sizin yaşadığınız hayatı yaşayamadığı için intihara kalkışanlar bile var. Biraz gazete okuyun VÖG okuyacağınıza. Gardrobunuzu değil de biraz beyninizi geliştirin.
Tebdil-i kıyafet halka karışın da ne hayatlar var görün biraz.
Hayat, çerçevesini sizin çizdiğiniz resimden ibaret değil.

Not: Bahsi geçen tüm siteleri listemden kaldırdım tabiiki.

Havadisler, havadisler, havadisler...

2010-02-05T03:20:00.000-08:00

Az önce son yazımın tarihine baktim da yine kızdım her zaman olduğu gibi kendime.
Peki bu süre içerisinde hiçbişey yapmadım mı?
Mayıs ayından itibaren yaz girdi zaten. Yaz psikolojisi ve aktiviteleri derken, o dönemde ele tığ falan alınmadı haliyle. Bir dönem çok yoğun bir iş temposu vardı, yine tığ tutmak mümkün olamadı. Sonrasında kişisel olarak biraz sıkıntılı bir döneme girildi ve bu kez de içimden gelmedi. Falan fıstık...
Aslına bakarsanız sıkıntıyla elime alıyorum tığı, şöyle bir iki tığ darbesinden sonra pıfff diyerek bırakıyorum kenara. İplerin rekleri hoşuma gidiyor alıyorum ama sonra yine pıfff...Bir iki amigurumi yaptım ama onlar da yarım kalmışları tamamlama aslında.
Şimdi de farklı bir sıkıntı ve telaş girdabindan geçiyoruz. Şehir değişikliği yapılacak. Bu aslında benim istediğim birşeydi. Ama ne olursa olsun yeni bir düzen, yeni bir yaşam biçimi demek. Bir tarafım mutlu hem de çok, bir tarafım da oldukça endişeli. Değişiklikleri çok rahat kaldıramayan bir bünyem var. İzmir'e taşınırken bundan daha ağırını yaşamıştım gerçi (aranızda bilen arkadaşlarım var). Ben İstanbul'da annemlerin yanındayım ve ev arıyorum, hala bulamadım kafamıza göre bir yer. Yine Pıfffff!!!
Velhasılı kelam sıkıntılıyım bir süredir. Ha bir de bu arada tekrar üniversite sınavlarına girmeye karar verdim. Açıköğretimle başlayan örgün öğretimle devam eden bir eğitim macerası olmasını planlıyorum ama bakalım zaman ne gösterecek. Vatana millete hayırlı bir ..... (söylemiim şimdiden) olmak niyetindeyim :)
Bunarı yapmışım işte bu arada.
Aaaaa söylemeyi unuttum, gerçi fotoğraflarını çekmeyi de unuttum büyük bir textil firması tasarımcılarından biriyle görüştüm. Amigurumi formatında minik aksesuarlar istiyorlar. Numunelerini verdim, beğenildi :) Kabul edilirse yüklü miktarlarda yapılması gerekecek. E eli tığ tutan arkadaşlarımla omuz omuza veririz artık değilmi? Beraber yapar, beraber kazanırız işte. 5000-10000 lerden bahsediyolar çünkü :O
Neyseee. Uzatmayalım efenim daha fazla.
Kendinize çoook ama çok iyi bakın. Öptüüüm.

Yılan Güle Sarıldı...

2009-09-07T18:30:00.000-07:00

Yeniden merhaba :)

Uzun zamandır hiçbirşey paylaşmadığımı farkettim, kızdım kendime.

İşlerin yoğunluğundan ve tabii yaz ayları olmasından dolayı pek birşey yapamıyor olsam da daha önceden yapıp resimlediklerimi paylaşabilirim dedim.

Bu şal pek de şal büyüklüğünde olmadı. Daha ziyade tek kişilik battaniye kıvamında bir parça oldu kendileri :) Rengine vurulup bir berelik aldığım ipime sonrasında epeyce miktarda takviye yapmak durumunda kadım. Hatta çok geniş başlamışım, boyunu enine uydurmak için ikinci kez takviye yapmak zorunda kaldım. Yani dediğim gibi battaniye kadar oldu neredeyse. Hatta bir dönem aldığım aşırı kiloları saklamak için kullanmıştım, dizlerime kadar kapatıyordu :) Kilo verdikten sonra da çok dökümlü durduğu için assolist havası yaratmıştı girdiğim tüm ortamlarda. E tabi ben de assolist edasıyla eşlik etmiştim sevgili şalıma :)))

Örnek çok eski bir örnek aslında ama son dönem hortladı tekrar. Annem belki 30 belki 40 sene önce ( öyle dedi ) kendisine bu örnekten bir hırka yapmış. Ama bilindiği üzere o zaman kalın şişler falan kullanılmıyor. 2-2.5 numara demir şişler... İncecik incecik örmüş. Bunu da yarım haliyle görünce hoşuna gitti hatta bitirmem için beni teşvik eden de annemdir. Yüncü Atanur abime ipimin devamını bulması için baskı yapmamın, deposunu dip köşe didikletmemin sebebi de budur yani. Burdan bir kez daha anneme teşekkür ediyorum.

Bana bunları öğretmek için çok uğraşmıştı zamanında annem. Benim ilgim yoktu o ayrı tabi de yine de almışım birşeyler ki temel sağlammış. Yemek konusunda da öyle...

Ne annem ne de ben öğrendiğimi düşünmüyorduk ama öğrenmişim demek ki :) Hem örmeyi hem de yemeği...

Neyse konuya dönelim. Örneğin adını çooook sonra annem söyledi "YILAN GÜLE SARILDI". Bir kez daha sevdim şalımı. Ne de olsa "adı olan" bir örnekten yapmıştım :P Hatırı sayılır bir bedel karşılığı almak istediler ama kıyamadım, veremedim.

Aylarca yazmayınca yazmayı özlemişim haliye, uzattıkça uzattım. Kusuruma bakmayın artık :)

Huzurlarınızda Yılan Güle Sarıldı...

Anneciğimin 20 yıllık altın emeği...

2009-05-11T13:46:00.000-07:00

Bu merserize bluzu ben örmedim, annem (emin değilim ama) yaklaşık 15-20 yıl kadar önce ablam için örmüştü. Bir süre ablam giydikten sonra ben ele geçirdim :)

Yalnız annelerin ördükleri sihirli midir nedir, onca yıldır giyilmesine rağmen hala sanki dün örülmüş gibi yepyeni duruyor.

Burada rengi tam çıkmamış ama altın sarısı ve üç ayrı motifin dönüşümlü olarak tekrarlanmasıyla örülmüş.

Anneciğimin ellerine, emeğine sağlık.

Ben ve Karapantish...

2009-05-11T12:53:00.000-07:00

Ve işte bennnnn.

Karapantish hazır yeni boyanmışken bir fotoğraf çektireyim dedim :)

Beni merak eden arkadaşlarım için ekliyorum :)

(Bu arada boyunluğum Buff'ın national geographic serisinin en renkli ürünü, yanlış anlaşılmasın da :P)

Pofuduk Macho...

2009-05-11T12:22:00.000-07:00

Macho'nun traş olmadan önceki pofuduk halleri de bunlar işte. Tüylüyken pek sevimli oluyor ama tüyleri hem bize hem de kendisine sorun olduğu için yazları mecburen dazlak geziyor. Ben tüy temizlemekten, o da sıcaktan pişmekten kurtulmuş oluyor :)

Macho ve Kıymetli Battaniyesi...

2009-05-08T12:55:00.001-07:00

Nihayet herşeyi paylaşabileceğim bir yer yarattım kendime :)

İlk paylacağım şey ise; artık beni bilen herkesin çok iyi tanıdığı Macho ve kıymetli battaniyesi.

Eşimin hiç giymediği eski kazağını söküp Macho'ya bu kooccaman battaniyeyi ördüm.

Ben ördüm ama fotoğrafını çekmeme bile izin yok gördüğünüz gibi. "Neden aldın battaniyemi?" der gibi hemen konuşlandı üzerine.

Sonuç itibatiyle Macho'suz tek bir kare bile çekemedim.

Ve Diğerleri...

2009-05-08T12:34:00.001-07:00

Sevgili arkadaşlarım; www.er1403.blogspot.com adresimi sadece amigurumilere ayırmaya karar verdiğim için diğer paylaşacaklarımı ne yapsam diye düşünmeye başladım.
Sonunda alakalı alakasız herşeyi paylaşmak için yeni bir adres edinmek zorunda kaldım :)
Burada; "amigurumi hariç" gördüğüm, beğendiğim, ördüğüm, aldığım, hatta yaptığım herşeyi sizinle paylaşmak istiyorum.
Paylaşmaya değer bulursanız ben buralardayım efenim.
Sevgilerimle, Emel...